Stanari i stanarke neformalnog naselja dobili su od Evropskog suda za ljudska prava privremenu zaštitu od najavljenog rušenja domova, a gradske službe su prethodno pokušale da iseljenje sprovedu uz obrazloženje da se objekti tretiraju kao komunalni otpad.
Iz Inicijative A 11 navode da su prehodno uspeli putem privremene mere da zaustave sprovođenje nelegalnog prinudnog iseljenja i rušenja baraka, koje su jedini dom ovim ekstremno siromašnim porodicama i pojedincima.
„Iako mera nije produžena, Gradska uprava Grada Beograda, Gradska opština Voždovac i njeni organi i Gradski centar za socijalni rad i dalje su dužni da postupaju u skladu sa domaćim i međunarodnim propisima.“
Objašnjavaju da obaveze države, prema Zakonu o stanovanju i održavanju zgrada i prema Međunarodnom paktu o ekonomskim, socijalnim i kulturnim pravima, uključuju obezbeđivanje alternativnog smeštaja za one koji nemaju drugi dom.
Iz A 11 ocenjuju da je iz postupanja organa, jasno da pre izrečene privremene mere nije preduzeta nijedna mera da bi se obezbedio alternativni dom za građanke i građane iz ovog neformalnog naselja i da bi, da je iseljenje sprovedeno kako je prvobitno planirano, oni ostali na ulici.
„Uprkos uključenosti nadležnih opštinskih institucija, do kog je došlo tek nakon izricanja privremene mere Evropskog suda za ljudska prava, do sada nije sprovedena detaljna procena potreba stanovnika i stanovnica ovog naselja, niti im je predočeno ikakvo rešenje nakon uklanjanja njihovog naselja.“
Inicijativa A 11 ponovo naglašava da se građanke i građani naselja kod okretnice linije 26 ne opredeljuju za život u trošnim barakama, bez vode, kanalizacionih priključaka i struje – kao što to ne čini niko ko je prinuđen da živi neuslovno i bez minimuma dostojanstva.
Iz A 11 zaključuju da dosadašnje postupanje nadležnih organa u ovom, ali i u mnogim drugim slučajevima, još jednom potvrđuje sveprisutnost diskriminacije Roma i Romkinja u Srbiji.
„Uprkos načelnim opredeljenjima da se unaprede uslovi stanovanja za najugroženije Rome i Romkinje u Srbiji, rezultati godinama izostaju, a jedini vidljiv ishod je sve veća stambena ugroženost i rastući rizik od prinudnih iseljenja.
Oni očekuju da će nadležni gradski i opštinski organi preduzeti sve mere iz svojih nadležnosti, te da će se stanovnicima i stanovnicama ovog naselja u narednim danima obezbediti alternativno stambeno rešenje koje će im omogućiti ostvarivanje i drugih garantovanih ekonomskih, socijalnih i ostalih ljudskih prava.
M.P.
