Ekonomske sankcije u velikoj meri ograničavaju pristup ljudi osnovnim životnim potrepštinama poput lekova, hrane, goriva i delova za vodovodnu i elektroenergetsku infrastrukturu. Mnogi u Srbiji se intimno sećaju stajanja u redovima za hleb i velikih nestanaka struje tokom 1990-ih, kada su Sjedinjene Države i Ujedinjene nacije uvele sankcije Saveznoj Republici Jugoslaviji.
Najnovija studija je analizirala podatke o sankcijama i njihovom uticaju na zdravlje u 152 zemlje u periodu od 1971. do 2021. godine.
„Sankcije mogu dovesti do smanjenja obima i kvaliteta javnog zdravstvenog sistema, usled pada javnih prihoda izazvanih sankcijama; smanjenja dostupnosti osnovnih uvoza, usled smanjenog deviznog priliva izazvanog sankcijama, što ograničava pristup medicinskim sredstvima, hrani i drugim ključnim dobrima; i ograničenja za humanitarne organizacije, bilo stvarna ili percipirana, koja im onemogućavaju efikasno delovanje u pogođenim zemljama“, navode autori studije.
Vlada SAD uvodi sankcije državama koje se geopolitički protive ili opiru interesima i zahtevima SAD. Zvaničnici SAD-a su poznati po tome što zanemaruju razarajuće posledice koje te sankcije imaju po stanovništvo tih zemalja. Najozloglašeniji primer dogodio se 1996. godine, kada je tadašnja američka državna sekretarka Medlin Olbrajt izjavila da je smrt pola miliona iračke dece zbog sankcija „vredelo.”
Danas otprilike trećina svetskog stanovništva živi pod sankcijama koje su nametnule SAD.
A.M.
